Gezongen erfgoed

Er zijn zo van die liedjes die iedereen kent. Denk maar aan Drie Schuintamboers, Zakdoek leggen, of Op de purp’ren hei.

Van sommige liedjes weten we nog wie ze geschreven heeft en wanneer. Maar meestal werden ze al generaties lang mondeling overgeleverd voor iemand ze ooit opschreef, of gebeurde dat zelfs nooit. Net daardoor zijn volksliedjes ook kwetsbaar: zonder opname, tekst of partituur bestaat het risico dat dit gezongen erfgoed gewoon verdwijnt.
 

Volksliedjes en zangtradities
Sommige volksliedjes kennen we nu nog als kinderliedje, maar vaak hadden ze vroeger een heel andere betekenis. Mensen zongen over fictieve personages, gebruiken en volksverhalen, maar evengoed over moorden of historische gebeurtenissen.

Marktzangers verkondigden het nieuws op hun eigen manier, of zorgden gewoon voor entertainment. Boeren op het land of diamantslijpers hadden hun eigen werkliederen, en mensen gebruikten een lied al wel eens om te spotten met de streekgenoten uit een ander dorp of uit de stad.

Liedjes hangen vaak ook samen met lokale tradities. Zo is het nieuwjaars- of driekoningenzingen nog op verschillende plaatsen in de Kempen populair. Andere gewoonten, zoals het Hoogstraatse centje om te vieren naar aanleiding van Begijntjes laat besluit, zijn echter veel beperkter.

Zingen maar!
Volksliedjes dienen om gezongen worden! Daarom gaat Kempen zingt! aan de slag met bekende én onbekende Kempense liedjes en echte volksliedjes.

Niet om ze neer te schrijven en op te bergen in een stoffig archief, maar om ze te laten zingen door de Kempenaars. Op die manier kan hun eigen erfgoed weer een nieuw leven gaan leiden!